Deprecated: Hook custom_css_loaded is deprecated since version jetpack-13.5! Use WordPress Custom CSS instead. Jetpack ondersteunt geen Aangepaste CSS meer. Bekijk de documentatie van WordPress.org voor meer informatie over het toepassen van aangepaste stijlen op je site: https://wordpress.org/documentation/article/styles-overview/#applying-custom-css in /var/www/1080912001/inis-livelife.nl/wp-includes/functions.php on line 6078
Op zoek naar je roots – Inis-livelife

Op zoek naar je roots

WAAR KOM IK VANDAAN?

Aangezien ik als Indonesisch meisje ben opgegroeid door Nederlandse ouders en in Nederland al mijn hele leven woon. Merk ik toch dat naarmate ik ouder word me afvraag of het voor mij belangrijk is om te weten waar ik vandaan kom. Ondanks dat ik weinig weet over de geschiedenis van mijn biologische ouders en zo in de Nederlandse cultuur geleefd hebt, merk je dat je toch andere dingen hebt en voelt dan je Nederlandse ouders waarbij je in huis woont. Je zult altijd karakter eigenschappen overnemen van je biologische ouders zonder dat je het weet. Alleen deze dingen kon ik niet herkennen bij mijn biologische ouders waardoor ik me soms ook onbegrepen voelde. Als je ook nog zo klein bent, kun je dat ook niet omschrijven of überhaupt je gevoelens uiten en erover praten. Mijn eigen dochters zeggen nu zo volwassen zijn ook regelmatig O dat heb ik van jou!!! Iets wat ik in sommige emoties niet kon herkennen en ook niet wist waar het vandaan kwam…. Zoals mijn man vaak zegt, lijkt het alsof ik altijd op zoek ben naar iets… hierdoor nooit rust heb. Misschien ben ik wel op zoek naar mezelf of wie ben ik als individu! Maar is dit niet iets wat veel mensen hebben een paar keer in hun leven? En heb ik het nu ook niet omdat ik in mijn overgang zit en weer een fase in mijn leven afsluit?

Ik kan me nog wel goed herinneren dat ik vaak goed keek naar vriendinnen, vrienden, familieleden hoe zij zich gedroegen en soms wilde ik ook zijn zoals zij… dus leek het wel of ik hun gedrag soms hoe zij eruit zagen kopieerde. Misschien wilde ik ook wel het perfecte kind zijn, want als ik dat niet was, deden mijn ouders me wel weg!! Ik was al vaker verlaten voor die tijd dus het zou zo weer kunnen gebeuren…. Hierdoor heb ik me zo vaak niet veilig gevoeld.. en daardoor te veel moeite deed op bepaalde vriendschappen en relaties aan te houden. Ik wilde denk ik te veel die persoon zijn die ik dacht dat ik moest zijn om maar leuk gevonden te worden. En hierdoor misschien nooit erachter kwam wie ik nu echt was en hoe ik in elkaar zit ook qua emoties… want ik had alleen maar geleerd om een muur om me heen te bouwen puur uit zelfbescherming!! Om maar niet verlaten te worden. Dit heeft me waarschijnlijk als kind wel gered om alles te kunnen overleven, maar later als je volwassen bent, kom je jezelf toch een keer tegen en helpt die muur niet meer… Alhoewel deze muur altijd een beetje blijft overeind staan, puur uit zelfbescherming..

Is het nodig om uit te zoeken waar je vandaan komt?

Bijna mijn hele leven lang hoor ik of ik niet wil weten waar ik vandaan kom of waarom ik nog nooit in Indonesië ben geweest. Maar is het nodig om naar je roots terug te gaan om uit te vinden wie ik als persoon ben en waar mijn ouders vandaan komen? Ondanks dat mijn uiterlijk verraadt dat ik niet oorspronkelijk Nederlandse ben. Voel ik me toch wel Nederlandse omdat ik hier vanaf mijn geboorte woon en door Nederlandse ouders ben opgevoed. Maar ik heb ook niet een heel groot verlangen om naar Indonesië te reizen of een verbinding met het land voel of een gemis. Het is dat de rest van de familie heel graag door Indonesië wilt gaan reizen. Zelf vind ik het ook wel belangrijk dat mijn kinderen toch ook wel zien waar hun roots liggen. Ze zijn tenslotte toch halfbloedjes. Half Indonesisch en half Nederlands. En bij hun kun je ook goed zien dat ze iets Aziatisch in zich hebben. Qua uiterlijk maar ook qua innerlijk. Wat overigens een hele mooie combinatie is van twee culturen en uiterlijkheden die samen komen.

Maar dat ik dat gevoel minder heb om echt op zoek naar mijn roots te gaan, zal waarschijnlijk ook komen door mijn geschiedenis. Er is natuurlijk een reden waarom ik niet door mijn biologische ouders ben opgevoed en niet bij hen lang hebt gewoond. Als ik dan denk aan alles wat me is overkomen, ligt er juist voor mij een negatieve ervaring aan het feit dat mijn ouders niet voor mij konden zorgen. En omdat zij van Indonesische afkomst zijn, zal het dat misschien de reden zijn dat ik geen affectie heb met Indonesië. En ik ben ook heel erg bang dat er zoveel pijn en verdriet naar boven komt, waar ik ook niet echt op zit te wachten… heb al zoveel moeten verwerken, waar ik nu allemaal vrede mee heb!

Herinneringen en ervaringen opdoen

Dus als ik nu ooit naar Indonesië ga reizen is het vooral om het land te ontdekken als land en de cultuur en maar een heel klein beetje om te kijken waar ik vandaan kom of eigenlijk meer waar mijn biologische ouders vandaan komen! En deze ervaring en herinneringen houd ik dan voor de rest van mijn leven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *