Het jaar 2020!

Het einde van 2020 nadert!

Je kunt wel zeggen dat we een bijzonder jaar achter de rug hebben..

Een jaar met veel veranderingen, wendingen, aanpassingen, onzekerheden, angsten, verliezen, maatregelen………..Het gevoel dat je geen controle meer ergens over hebt. Is gewoon een vervelend gevoel. Natuurlijk weet ik dat je niet overal controle over kunt hebben en soms ook dit moet loslaten… maar dit jaar vond ik dat toch wel erg lastig, waardoor ik helaas ook wel wat angstiger werd! 

Wie had ooit gedacht dat een virus waar je aan het begin van dit jaar over hoorde zo’n ontzettende invloed kon hebben. De hele wereld is in de ban van COVID-19!!  

Ik ging het me steeds meer beseffen dat het corona virus steeds dichterbij kwam, toen er steeds meer mensen ziek terugkwamen zo net na de voorjaarsvakantie begin dit jaar…. ik had nog niet het idee dat ik een grote kans maakte om ziek te worden omdat ik niet op vakantie was geweest en zeker geen plannen had om richting Noord-Italië te gaan reizen. Op dat moment was er vooral sprake van dat men ziek was geworden als men uit een van de wintersport plaatsen kwam waar het virus behoorlijk actief was. 

Op het moment dat er in maart 2020  gesproken werd over een lockdown, ging ik me realiseren dat dit niet zomaar een virus is!                Er waren wel meer virussen in de afgelopen jaren ontstaan in het buitenland, maar die bleven redelijk beperkt hier in Nederland. Zelfs toen de Mexicaanse griep ook behoorlijk aanwezig was in Nederland en mijn jongste dochter heb laten vaccineren.  Vooral jonge kinderen waren erg kwetsbaar, heb ik geen angst gehad dat ik ook besmet kon raken met het virus. Waarschijnlijk heeft mijn oudste dochter de Mexicaanse griep gehad, ze was toen zo ziek. Maar zelfs toen het zo dichtbij kwam, heb ik me niet zo’n zorgen gemaakt.

Pas op het moment dat wij ons aan bepaalde maatregelen moesten houden, omdat het aantal besmettingen in een rap tempo omhoog ging. Kreeg ik een onbehagelijk gevoel! Opeens mocht je mensen niet meer de hand schudden, knuffelen, 3 zoenen geven, je handen goed wassen als je ergens was geweest en/of dingen had aangeraakt of vast gepakt had en houd 1.5 meter afstand!! 

 

Het virus kwam nu wel heel dichtbij… In het begin werd ik hier een beetje onrustig en angstig van en betrapte ik me erop dat ik continu zelf bezig was om maar 1.5 meter afstand te houden.. een grote boog om iemand heen lopen was zo tegen mijn natuur in, je ging bijna mensen ontwijken. 

Maar hoe gek het ook klinkt, ook hier ging ik aan wennen! Toen er echt een lockdown ging plaats vinden omdat het aantal besmettingen maar niet naar beneden ging. Had ik niet verwacht dat we na 9 maanden nog steeds te maken hebben met dit virus en zitten we inmiddels in de tweede lockdown.

Tijdens de eerste lockdown was het voorjaar en hadden we prachtig weer dus was ik veel buiten… Kreeg ik weer inspiratie om een verhaal voor mijn web blog te schrijven, ging ik weer fotograferen, pakte ik mijn studie Personal Shopper weer op en kon ik dat ene boek dat al maanden in de boekenkast lag eindelijk eens gaan lezen. Niet dat ik alles hiervan in die tijd ook daadwerkelijk heb gedaan, maar het idee dat je met je tijd weer andere dingen kon gaan doen, maakte het dat ik weer ruimte had voor creatieve ideeën….. 

De winkels en de horeca gelegenheden waren ook dicht! Wat overigens te merken was in mijn portemonnee 😄  Maar ook de horeca werd creatief en overal kon je coffee to go of andere dranken en lekkernijen halen… dus werd dit mijn nieuwe uitstapje.. samen met Frank of met een vriendin of de kinderen coffee to go halen en dan heerlijk ergens gaan wandelen…. Op deze manier ontdekte ik ook dat ik niet altijd maar hoef te winkelen, lunchen, koffie te drinken, uit eten te gaan…maar dit ook wel heerlijk relaxt is om erbij te wandelen…Zo kwam ik ook nog op plekken in mijn eigen stad Haarlem waar ik normaal gesproken zomaar langs loop zonder echt te kijken. En sommige straten waren zo verlaten dat ook andere dingen je meer opvielen. 

Zelf vond ik die rust op straat wel heerlijk,  ik had minder last van alle prikkels om me heen…. Dus het feit dat we veel thuis moesten blijven, vond ik ook niet zo heel erg. Het enige wat ik erg onderschat had was dat ik hierdoor wel erg met mezelf geconfronteerd werd… ik vaak de deur uit ging om afleiding te zoeken maar ook om maar sociaal bezig te zijn, wat ik natuurlijk ook erg leuk vind….ik vind het alleen niet erg fijn om met mezelf bezig te zijn ik voel me nu eenmaal fijner als ik met anderen bezig ben!  Maar dit is wel weer een leerproces voor mij, ik kan van andere mensen of dingen weglopen, maar ik kan niet van mezelf weglopen!!!

Na een aantal weken kon ik langzaam mijn leven een beetje weer oppakken. Ik kon weer gaan werken……Gelukkig waren het aantal besmettingen minder geworden…. Er bleven wel wat maatregelen van kracht, vooral de 1.5 m meter afstand werd iets wat gewoon bij het leven begon te horen… en in de zomermaanden leek het alsof Corona bijna  niet bestond! Het gevoel dat je weer meer kon gaan doen en je je vrijheid weer een beetje terug kreeg, zorgde er voor mij ook voor dat ik ook af en toe vergat dat het virus nog steeds aanwezig was en dat je eigenlijk nog steeds voorzichtig moest zijn! En met mij vergaten volgens mij meerdere mensen dat het virus nog steeds aanwezig was!!    Maar wat was dat moeilijk!  Gelukkig was het zomer en kon ik veel buiten zijn,  heerlijk genieten van het zonnetje! 

Zodra de zomervakantie voorbij was en veel mensen weer terug kwamen van hun vakantie en de kinderen weer naar school gingen en de studenten weer gingen studeren en naar hun studenten stad vertrokken, steeg het aantal besmettingen weer… dit zorgde ervoor dat zelfs de klas van mijn dochter in oktober volledig in quarantaine moest voor 10 dagen…de onrust die ik in de zomermaanden kwijt was geraakt, kwam helaas weer terug! Zeker toen de beste vriendin van mijn jongste dochter positief was getest op Corona… Voor de zekerheid heb ik haar toen ook laten testen en gelukkig was ze negatief getest….een paar weken later heb ik haar weer laten testen want het bleef maar rommelen op haar school en in haar klas. Gelukkig was deze uitslag ook weer negatief! Het blijft lastig om in te schatten wanneer het toch verstandig is om je te laten en vooral je kinderen, want mijn ervaring is dat zij in de wintermaanden vaak verkouden zijn… inmiddels heb ik ook mijn oudste dochter twee keer laten testen, maar gelukkig waren de uitslagen bij haar ook negatief!!! Het waren, zoals ik ook verwachtte, de gewone verkoudheden die zo bij de wintermaanden horen!!!!   Ook de maatregelen werden weer strenger.. en wat ik een jaar geleden nooit had verwacht, gebeurde toch… we moesten verplicht mondkapjes gaan dragen in binnen ruimtes..

Een nieuw mode item was geboren.. dit werd het nieuwe straatbeeld.. veel modemerken kwamen met hippe, kleurrijke en originele mondkapjes.. maar ook veel mensen werden erg creatief en maakte hun eigen mondkapjes…dit alles is toch leuker en vooral mooier dan de medische mondkapjes! Maar dit nieuwe item verving ook de autospiegel hangers.. in plaats van knuffels, fotootjes, kralen etc… verscheen er de blauwe mondkap als versiering!!!!  

 

Maar helaas mocht dit alles niet baten en ging heel Nederland half december weer in een lockdown!!  Wat was dit een domper!!!! Voor mijn gevoel had ik me toch zo goed als het kon aan alle maatregelen gehouden en toch hielp dit niet…. en weer probeerde ik zo positief mogelijk te blijven en ging weer bedenken wat ik de aankomende 5 weken kon gaan doen. Wandelen, lezen, coffee to go halen, blog schrijven, tekenen, allerlei klusjes waar ik niet aan toe gekomen ben, de hond uitlaten op verschillende plekken, me als vrijwilligster opgeven bij de VoorleesExpress, boek schrijven………Want voor de tweede keer dit jaar ging de kledingwinkel waar ik werk weer hun deur sluiten.. dit keer had ik er toch meer moeite mee dan bij de 1e lockdown… misschien komt het ook door de periode van het jaar!  De maand december kan dit jaar helaas niet zo gevierd worden dan andere jaren en het gevoel dat je nergens naar toe kan, helpt daar natuurlijk ook niet bij… Maar ook nu moeten we het er maar mee doen! 

En ondanks alles ben ik vooral trots op mijn eigen dochters en kijk ik soms met verbazing en verwondering hoe zij zich elke keer weer aanpassen aan elke maatregelen die van ze verwacht wordt en hoe ze weer creatief door elke lockdown heen komen….. ze denken meer in oplossingen dan problemen!!!

Daar kan ik zeker nog iets van leren….. Dus ga ik ook nu meer in oplossingen denken dan problemen!!  Want zodra men hoorde dat op 14 december de winkels vanaf middernacht dicht zouden gaan. Leek er wel een soort paniek uit te breken… ik was die middag nog even in de stad, maar wat hing er een ontzettende vervelende gespannen en gestresste sfeer in de stad.. allemaal mensen die nog snel kerstinkopen wilden gaan doen.. wat normaal altijd heel gezellig is en er een feestelijke sfeer in de stad hangt. Was veranderd in een gespannen lichtelijke paniekerige sfeer. Dus ben ik snel naar huis gegaan, kreeg er gewoon hoofdpijn van! Ik heb me niet gek laten maken en heb ik al mijn kerstinkopen relaxt online gedaan met een lekker muziekje op de achtergrond en een kopje koffie.. 

Ik probeer me niet zo mee te laten slepen door mijn eigen angsten, want ook hiervan leer ik veel over mezelf…    mijn gevoelens en angsten mogen er zijn, maar ik moet hier niet te veel over nadenken, soms weet je gewoon niet waar deze gevoelens en angsten vandaan komen! 

Ik hoop dat het jaar 2021 een iets rustiger jaar wordt!!

Zorg goed voor elkaar en voor jezelf!

Stay safe!!

Ik wens iedereen een geweldig, gezond en gelukkig 2021 !

Liefs, Elles X

 

 

 

En dan word je dochter alweer 18 jaar!

Volwassedochter

Wat gaat de tijd toch ontzettend snel voorbij!  18 jaar geleden werd mijn oudste dochter veel te vroeg geboren. Waarschijnlijk was ze zo nieuwsgierig naar de wereld dat ze het wel genoeg vond om in mijn buik te blijven zitten. Maar wat was ze klein en zo kwetsbaar met 31 weken… het was nog best spannend of ze het zou overleven of dat er geen complicaties zouden ontstaan. Maar ze is een doorzetter en was zo heerlijk rustig en deed het zo goed! Dat we haar buiten verwachting na 5 weken dat ze in het ziekenhuis had gelegen al naar huis mee mochten nemen.

En als ik nu naar haar kijk……..

Ben ik zo trots op haar, hoe ze is geworden, hoe ze naar de wereld kijkt, hoe nieuwsgierig ze nog steeds is, hoe leergierig ze is, hoe ze kijkt naar mensen, hoe ze geen vooroordeel heeft, hoe ze nog zo veel plannen maakt, hoe ruimdenkend ze is, hoe ze nog zo veel wilt ontdekken en doen, hoe ambitieus ze is…… ik ben erg blij dat ik haar moeder mag zijn!

Maar ook zij is een puber met haar puber dingen. Maar de puberteit is ook een grote ontdekkingsreis en soms zelfs overleven. Er is soms orde in haar hoofd en soms ontzettende chaos. Maar ik merk ook dat ik steeds meer vertrouwen in haar krijg, want als moeder moet je ook leren loslaten want ik heb ook ontdekt dat ze meer aankan dan ik in eerste instantie gedacht heb… en merk ook dat ze steeds meer vertrouwen in haar zelf krijgt. Ze krijgt steeds meer een eigen mening die ik ook steeds meer moet gaan respecteren, ze wordt nu groot genoeg om eigen keuzes te maken. Het enige wat ik nu nog kan doen is slechts bijsturen…..

Want ook zij zal  interesse krijgen of heeft eigenlijk al interesse in drank, sex en wellicht drugs. Alleen haar hersenen zijn op haar huidige leeftijd nog niet af. Hersenen zijn pas af op haar 23ste leeftijd….. ze zal nog niet altijd de consequenties van haar gedrag kunnen overzien. Een puber gaat vaak voor de kicks en durft alles. Het enige wat ik nu als ouder kan doen is op een afstand meekijken en bijsturen waar nodig. En als het lukt met ze over dit soort dingen te praten.. Haar  gevoelsleven is ook nog een rollercoaster. Toch merk ik nu ze al richting de volwassen leeftijd gaat dat ze nu veel meer nadenkt over haar keuzes. Ze krijgt ook veel meer een verantwoordelijkheidsgevoel! 

Gelukkig  merk ik ook wel dat ze meer verantwoordelijkheidsgevoel krijgt. Zij ruimt al een tijdje haar eigen kamer op, verschoont haar bed regelmatig en pakt elke week de stofzuiger om haar eigen kamer schoon te maken. Terwijl de kamer van haar zusje een grote puinhoop is en ik vaak haar slaapkamerdeur weer dicht gooi als ik er langs loop.. zij is net 15 geworden en ik hoop dat als ze richting de 18 gaat ook wat meer uit zich zelf gaat opruimen. (Ik vrees alleen het ergste).

Aan de ene kant vind ik het ontzettend leuk dat ik zometeen een volwassen dochter in huis heb, aan de andere kant besef ik ook dat zij aan het begin van haar leven staat en ik toch wel heel rap oud aan het worden ben 🙂  de dingen waar zij nu mee dealt, deal ik ook wel een beetje mee…. wat wil ik nu nog gaan doen of wat voor werk wil ik hebben, hoeveel dagen wil ik gaan werken, wil ik nog een studie of cursus gaan volgen, puur uit interesse of werk gerelateerd? Allemaal dingen waar ik het gevoel bij heb dat ik het nu nog kan gaan doen of ondernemen! Voordat ik misschien echt te oud word?

Maar net als mijn dochter heb ik ook last van mijn hormonen. Alleen ik heb geen last van de puberteit maar van de overgang! 

Ik zal mijn dochter steeds meer moeten los gaan laten, iets wat ik als moeder toch lastig blijf vinden, maar ze heeft mij de afgelopen jaren toch wel laten zijn dat ik haar kan vertrouwen. Ze heeft (nog) geen rare uitspattingen gehad…… ik hoop dat als ze volwassen is, ze me nog steeds in vertrouwen neemt als ze ergens over wilt praten, mijn mening of advies blijft vragen, mij af en toe nog uitnodigt om ergens koffie te gaan drinken, me laat voelen dat ik nog steeds een onderdeel van haar leven ben, het ook weleens niet met me eens is…..maar zo lang ik respect vol met haar om ga, haar eigen keuzes laat maken, haar eigen ervaringen laat maken en op een afstand mee blijf kijken, komt het vast goed!

 

 

Liefs, Elles

 

Bron: “‘Tis hier geen hotel”  Saskia Smith & Martine de Vente